Jak oceniać
- Ocena niedorozwoju ściany prącia: gdzie prawidłowa cewka staje się zcieńczała i pozbawiona ciała gąbczastego, a nie miejsce gdzie widać ujście cewki moczowej. Granicą podziału na spodziectwo prąciowe i spodziectwo bliższe jest górna powierzchnia spojenia łonowego
- Ocena zagięcia prącia: bardzo ważna dla określenia rodzaju spodziectwa i ciężkości wady. Najczęściej zagięcie prącia jest wynikiem napięcia skóry, które daje się z łatwością uwolnić w czasie zabiegu. W bardziej nasilonych przypadkach potrzeba dodatkowych zabiegów chirurgicznych wyprostowujących prącie. Dla lepszej oceny zagięcia dużą wartość ma fotografia prącia w czasie wzwodu. W czasie operacji wywołuje się wzwód przez zwykłe wstrzyknięcie soli fizjologicznej do prącia.
- Określenie położenia ciała gąbczastego w miejscu jego rozdzielenia na 2 odnogi. To w tym miejscu kończy się normalna cewka, która przechodzi kanał cewkowy o zcieńczałej ścianie, otwierające się na zewnątrz jako ujście zewnętrzne cewki.
- Kalibracja cewki moczowej: dla wykrycia zwężenia wprowadza się do cewki kolejno coraz grubsze kalibratory (hegary) metalowe. Kalibrację rzadko wykonuje się przed operacją, zwykle w czasie zabiegu w znieczuleniu ogólnym. (fotografia).
- Uroflowmetria: mierząc wagę moczu oddawanego przez chłopca do naczynia, oblicza się dokładnie przepływ i ilość moczu oraz kreśli wykres przepływu (mikcji). Badanie to wykonywane wielokrotnie po operacji pozwala wykryć ewentualne zwężenie cewki w okresie jej gojenia. (fotografia 1, fotografia 2).
- Podstawowe badanie laboratoryjne: morfologia, czas krzepnięcia i krwawienia, badanie ogólne moczu
- Ocena układu moczowego (nerek, moczowodów, pęcherza) jest wskazana w spodziectwie bliższym, poniżej spojenia łonowego. W tych przypadkach wskazane jest badanie ultrasonograficzne (USG) i obejrzenie (endoskopia) cewki i pęcherza w znieczuleniu ogólnym.
