Zasada operacji: odtworzenie w możliwym zakresie prawidłowej budowy prącia:
- wyprostowanie prącia
- odtworzenie cewki z ujściem na szczycie żołędzi
- odtworzenie napletka
Operacje najczęściej wykonywane:
Tiersch i Duplay (1881) – z naciętego pasma cewkowego zszywa się rurkę cewkową. Zabieg możliwy tylko u około 5% pacjentów
TIPU (tubularized incised plate urethroplasty) sposobem Orkiszewskiego (1987) - dla odtworzenia cewki o odpowiedniej średnicy często brakuje skóry. Można wówczas zastosować pasmo cewkowe jak w operacji Thiersha i Duplaya, ale po przecięciu w środku uzyskuje się efekt jak po przecięciu za ciasnej marynarki z tylu na szwie z zachowaniem podszewki. Ta podszewka to naczynia krwionośne. Brakująca część ściany cewki regeneruje w krótkim czasie. U prawie 90% pacjentów można wykonać ten zabieg, także w przypadkach powikłanych
Mathieu (1932) - rurka cewkowa powstaje ze złożonego pasma cewkowego. Mimo upływu lat bardzo przydatny zabieg u wybranych pacjentów
Kyonagi – Nonomura (1984/92)- pasmo cewkowe powstaje z wewnętrznej powierzchni napletka. Wskazany zwłaszcza w głębokim spodziectwie
Bracka (1995)- wskazany zwłaszcza po licznych nieudanych operacjach, gdy z powodu braku skóry do wytworzenia cewki pobiera się błonę śluzową z jamy ustnej
Ryciny za uprzejmym zezwoleniem Springer Verlag, Heidelberg (Hadidi AT, Azmy AF: Hypospadias Surgery 2004)